LECZENIE ALS ( STWARDDNIENIE ZANIKOWE BOCZNE) MARIHUANĄ z nasiona konopi
Stwardnienie zanikowe boczne (ALS), znane również jako choroba Lou Gehriga, jest szybko postępującą, niezmiennie śmiertelną chorobą neurologiczną, która atakuje komórki nerwowe (neurony) odpowiedzialne za kontrolowanie mięśni dobrowolnych (działanie mięśni, które jesteśmy w stanie kontrolować, takie jak te w ramiona, nogi i twarz). ALS należy do grupy zaburzeń znanych jako choroby neuronów ruchowych, które charakteryzują się stopniowym zwyrodnieniem i śmiercią neuronów ruchowych.
CZYM SĄ NEURONY RUCHOWE
Neurony ruchowe są komórkami nerwowymi zlokalizowanymi w mózgu, pniu mózgu i rdzeniu kręgowym, które służą jako jednostki kontrolujące i ważne połączenia komunikacyjne między układem nerwowym a dobrowolnymi mięśniami ciała. Wiadomości z neuronów ruchowych w mózgu (zwane górnymi neuronami motorycznymi) są przekazywane do neuronów ruchowych w rdzeniu kręgowym (zwanych neuronami motorycznymi) i od nich do konkretnych mięśni. W ALS oba górne neurony ruchowe i dolne neurony ruchowe ulegają degeneracji lub śmierci i przestają wysyłać wiadomości do mięśni. Niezdolne do funkcjonowania, mięśnie stopniowo słabną, tracą (atrofia) i mają bardzo drobne skurcze (zwane pęczkami). W końcu zdolność mózgu do rozpoczęcia i kontrolowania ruchu dobrowolnego zostaje utracona.
ALS powoduje osłabienie z szerokim zakresem niepełnosprawności. Ostatecznie wszystkie mięśnie poddane dobrowolnej kontroli są dotknięte, a jednostki tracą swoją siłę i zdolność poruszania ramionami, nogami i ciałem. Kiedy zawodzą mięśnie przepony i ściany klatki piersiowej, ludzie tracą zdolność oddychania bez wspomagania wentylacji. Większość osób z ALS umiera z powodu niewydolności oddechowej, zwykle w ciągu 3 do 5 lat od wystąpienia objawów. Jednak około 10 procent osób z ALS przeżywa 10 lub więcej lat.
Chociaż choroba zwykle nie upośledza umysłu czy inteligencji osoby, kilka ostatnich badań sugeruje, że niektórzy ludzie z ALS mogą mieć depresję lub zmiany w funkcjach poznawczych związanych z podejmowaniem decyzji i pamięcią.
ALS nie wpływa na zdolność widzenia, węchu, smaku, słyszenia lub rozpoznawania dotyku.
LEKI NA ALS
Nie ma lekarstwa na ALS. Jedynym zatwierdzonym przez FDA leczeniem farmakologicznym dla ALS jest Riluzol i nie jest on skuteczny u wszystkich pacjentów. Działania niepożądane obejmują trudności żołądkowo-jelitowe i zaburzenia czynności wątroby, często prowadzące do wielu innych środków farmaceutycznych potrzebnych do leczenia działań niepożądanych.
Riluzol to benzotiazol. Dokładnie to, jak działa riluzol, nie jest znane. Może to zapobiegać dalszym uszkodzeniom niektórych komórek mózgowych (neuronów ruchowych) odpowiedzialnych za kontrolowanie funkcji mięśni. Jest on stosowany w leczeniu pacjentów ze stwardnieniem zanikowym bocznym w celu przedłużenia przeżycia i / lub opóźnienia potrzeby operacji, aby wspomóc oddychanie (tracheostomia). Średnio, przy użyciu Riluzolu, życie jest przedłużone o 5 miesięcy.
JAK DZIAŁA MEDYCZNA MARIHUANA z nasion cannabis W LECZENIU ALS
Badania przedkliniczne pokazują, że kanabinoidy mogą być skuteczne w leczeniu zarówno progresji ALS, jak i związanych z nią objawów bólu i utraty apetytu.
PROCES
Próby kliniczne są niezbędne do określenia metodologii związanej z leczeniem kannabinoidami z ALS.
Ludzkie badania kliniczne dotyczące konopi indyjskich THC są ograniczone przez wielkość próby. Przepisy dotyczące badań klinicznych stosowania THC również utrudniają rekrutację pacjentów z ALS w odpowiednim czasie do kontrolowanych badań. Pomimo tych znaczących przeszkód przeprowadzono dwa badania na ludziach.
Jednym z badań było badanie pilotażowe badające bezpieczeństwo i tolerancję THC u pacjentów z ALS (Gelinas / ABood 2002). To badanie kliniczne potwierdziło symptomatyczne korzyści dla apetytu, bezsenności i spastyczności.
Drugie badanie zostało przeprowadzone jako anonimowa ankieta w 80 krajach, 131 ankiet zostało zakończonych, a średni wiek 54. Uczestnicy stwierdzili, że konopie indyjskie pomogły w złagodzeniu trudności związanych z ślinotokiem, mową i połykaniem, utratą apetytu, osłabieniem, dusznością, spastycznością depresja i ból (Amtmann D 2004).
U zwierząt z ALS THC podawane przed lub po wystąpieniu choroby opóźniało upośledzenie ruchowe i przedłużało przeżycie. Co więcej, THC znacznie zmniejszyło uszkodzenia oksydacyjne i ekscytogenne w kulturach rdzenia kręgowego in vitro (Raman i wsp. 2004 ) . Efekty ochronne kannabinoidów i ich działanie przeciwspastyczne w SM są dobrze znane (Carter 2001). Co więcej, receptory kanabinoidowe są regulowane w górę w tkance ludzkiej podczas progresji choroby, co czyni je obfitym celem leczenia.
Korzyści z konopi indyjskich w leczeniu ALS są powszechne w niepotwierdzonych dowodach, ale podstawowe badania laboratoryjne i na zwierzętach sugerują, że THC może być pierwszym naturalnie występującym, nietoksycznym, przeciwutleniaczem, który znacznie spowalnia postępy choroby. Oprócz opóźniania postępu choroby i wydłużania życia kannabinoidy mogą oferować inne korzyści, takie jak indukcja snu, stymulacja apetytu, redukcja śliny, rozszerzanie oskrzeli, analgezja i relaksacja mięśni (Carter).
American Journal of Hospice and Pallative Medicine zbiera argumenty za badaniami klinicznymi nad ALS i konopiami indyjskimi, ale te dopiero mają ujrzeć światło dzienne.
W odniesieniu do leczenia ALS, zarówno z punktu widzenia modyfikacji choroby, jak i zarządzania objawami, kolejnym logicznym krokiem są badania kliniczne nad konopiami indyjskimi. W oparciu o dostępne obecnie dane naukowe można racjonalnie sądzić, że konopie indyjskie mogą znacząco spowolnić postęp ALS, potencjalnie wydłużając średnią długość życia i znacznie zmniejszając ogólny ciężar choroby.
Naukowcy z California Pacific Medical Center opublikowali wyniki z 2004 roku, które wykazały skuteczne podawanie THC zwierzętom przed i po wystąpieniu objawów ALS, wykazując zmniejszenie zarówno postępu choroby, jak i związanych z nią objawów. Inne badania wykazały blokowanie receptora kannabinoidowego CB1 w celu wydłużenia życia modeli zwierzęcych za pomocą ALS.
