NAUKA O KANNABINOIDACH: CO TO JEST KANNABICYKLOL (CBL)?
Kannabicyklol (CBL) to mało zbadany fitokannabinoid, który występuje naturalnie w nasionach marihuany. Niewiele wiadomo o CBL i jego potencjale w medycynie.
Większość dotychczasowych badań nad CBL skupiała się na strukturze i biosyntezie samej cząsteczki, a nieliczne badania, w których analizowano zastosowanie w zastosowaniach medycznych, nie przyniosły obiecujących wyników.
Kannabicyclol (znany również jako CBL) jest jednym z najsłabiej przebadanych fitokannabinoidów nasion konopi. Do tej pory nie przeprowadzono żadnych badań biomedycznych dotyczących CBL lub jego zastosowań medycznych. Zamiast tego naukowcy po prostu zidentyfikowali CBL jako składnik nasion konopi i zbadali jego biosyntezę, ale nie zbadali sposobów, w jakie wpływa on na ludzi.
Struktura i właściwości cząsteczki CBL
CBL ma wzór cząsteczkowy C₂₁H₃₀O₂, identyczny z wieloma innymi kannabinoidami, w tym składniki aktywne, CBD, CBC i CBG. Jednak wszystkie te cząsteczki różnią się nieco ułożeniem swoich atomów, co daje im znacząco różne efekty.
Cząsteczka CBL
Samo CBL różni się od składników aktywnych tym, że nie zawiera wiązania podwójnego w swojej cząsteczce. CBL, pozbawiony całkowicie podwójnego wiązania, nie jest uważany za posiadający potencjał psychoaktywny i nie wiadomo jeszcze czy ma powinowactwo do receptorów kannabinoidowych.
CBL w zakładzie nasion konopi
Wiadomo, że CBL występuje jako produkt dekarboksylacji kwasu kannabicyklolowego (CBLA-C 5 A).
CBL został odnaleziona w starożytnej próbce nasion marihuany odkrytej w chińskim grobowcu i datowanej na około 2700 p.n.e. W tej próbce CBN i CBL były odpowiednio dwiema największymi frakcjami. Poziomy CBD były znacznie niższe, a skłądniki aktywne niewykrywalne (chociaż obecność CBN i innych metabolitów wskazuje, że kiedyś był wysoki w składnikach aktywnych).
Potencjał medyczny CBL
Niewiele wiadomo o potencjale medycznym CBL. Został zbadany wraz z kilkoma innymi kannabinoidami pod kątem potencjału hamowania produkcji prostaglandyn (związków o działaniu podobnym do hormonów, takich jak regulacja skurczów mięśni gładkich). Stwierdzono jednak, że CBL ma najniższą aktywność biologiczną spośród wszystkich testowanych związków.
W jednym badaniu na królikach opublikowanym w 1976 roku stwierdzono, że podawanie CBL nie powodowało żadnych efektów przy 1 mg/kg, ale powodowało drgawki i śmierć przy podawaniu 8 mg/kg. Jednak CBL podano tylko dwóm królikom, a ten efekt zaobserwowano tylko u jednego! Jest więc jasne, że konieczne są dalsze badania nad CBL.
